طرفین قرارداد
• کارفرما: شخص یا سازمانی است که درخواست پروژه یا خدمت خاص را میدهد و مسئول پرداخت هزینهها است.
• پیمانکار: شخص یا شرکتی است که وظیفه انجام پروژه یا خدمت را بر عهده دارد.
• موضوع قرارداد: موضوع قرارداد باید بهوضوح و دقیق مشخص شود. این میتواند شامل ساخت یک پروژه، انجام خدمات مشاوره، تأمین نیروی انسانی، یا هر نوع کار دیگری باشد.
• مبلغ قرارداد: مبلغ قرارداد باید بهطور مشخص تعیین شود. این مبلغ میتواند به صورت مبلغ ثابت یا بهصورت میزان هزینهای متغیر بر اساس ساعات کار، مصالح مصرفی یا دیگر معیارها مشخص گردد.
• مدت زمان اجرای پروژه: مدت زمان انجام کار یا تکمیل پروژه باید بهطور دقیق در قرارداد ذکر شود. این مدت زمان معمولاً با تاریخهای شروع و پایان مشخص میشود.
• شرایط پرداخت: شرایط پرداخت به پیمانکار، از جمله زمانبندی پرداختها، نحوه و مبلغ آن، باید بهطور دقیق در قرارداد مشخص شود.
• تعهدات و مسئولیتها: مسئولیتهای هر یک از طرفین (کارفرما و پیمانکار) در قرارداد باید بهطور دقیق و شفاف تعریف شود. برای مثال، پیمانکار موظف است که کار را با کیفیت مناسب و در زمان مقرر انجام دهد، و کارفرما باید مبلغ توافقی را طبق شرایط قرارداد پرداخت کند.
• ضمانتها و تضمینها: در بسیاری از قراردادهای پیمانکاری، پیمانکار موظف است تضمینهایی را به کارفرما ارائه دهد که شامل کیفیت کار، زمانبندی، و عدم تخطی از شرایط قرارداد باشد.
• حل اختلافات: در صورت بروز اختلاف بین طرفین، روشهای حل اختلاف (مانند داوری یا مراجعه به مراجع قضائی) باید در قرارداد تعیین شود.
• فسخ قرارداد: شرایط فسخ قرارداد و دلایل قانونی که میتوانند باعث خاتمه یافتن قرارداد قبل از اتمام پروژه شوند، باید مشخص گردد.
صورت وضعیت پیمانکار تامین نیروی انسانی
صورت وضعیت پیمانکاری یا صورت وضعیت پیمان، یک سند حسابداری است که میزان خدمات یا کار انجامشده در یک دوره زمانی مشخص را تعیین میکند و مبلغی که باید بابت انجام آن خدمات یا کار پرداخت شود را نشان میدهد. این سند، که یکی از ابزارهای رایج در حسابداری است، توسط بسیاری از حسابداران و پیمانکاران در پروژههای مختلف استفاده میشود. صورت وضعیت پیمان به دو نوع تقسیم میشود: نوع موقت که در حین انجام کار تهیه و ارائه میشود و نوع قطعی که پس از اتمام کار تنظیم شده و به کارفرما ارائه میگردد.